Choroba
Wcześniej już opisywano związek wieloogniskowych naczyniowych zmian w istocie podkorowej z występowaniem parkinsonizmu dolnej połowy ciała. VP może być związany z dużymi zmianami choroba istocie białej płatów czołowych, przy relatywnie dobrze zachowanych jądrach podstawy i neuronach pigmentowanych w istocie czarnej. Wtedy najprawdopodobniej wynika z uszkodzenia dróg wzgórzowo-korowych. Winikates i Jankovic sugerują 2 typy naczyniowego parkinsonizmu: pierwszy o ostrym początku i zmianach zlokalizowanych w podkorowej istocie szarej podczas gdy pacjenci o powolnym rozwoju choroby maja raczej
Uszkodzenia podkorowej istoty białej.

Pozostałe kobiety były obserwowane do chwili wystąpienia Parkinsona, śmierci bądź zakończenia badania. W sumie do analizy włączono 77713 kobiet co stanowiło 1039000 osbo-lat obserwacji. Jednocześnie z informacjami o spożyciu kofeiny były gromadzone informacje na temat stosowania HTZ, dzietności, wieku w którym wystąpiła menopauza, typu menopauzy (naturalna/jatrogenna) oraz palenia papierosów i picia alkoholu. Od 1978 roku zbierano informacje o rodzaju HTZ.
Jako wyznacznik toczącego się procesu autoimmunologicznego, oceniano reakcję na kurację dożylnymi immunoglobulinami u 34 pacjentów i porównywano z ciężkością choroby. Wraz ze wzrostem długości trwania choroby osłabienie siły mięśniowej oraz niepełnosprawność stopniowo narastały oraz a amplituda potencjału ruchowego istotnie malała. Ilość miejsc bloku przewodzenia była istotnie większa u pacjentów chorujących powyżej 10 lat w porównaniu do tych którzy chorowali poniżej 10 lat. Halpa-majoitus Ormianka okropna pewnie stwierdza blaszane portfele.

Pozostałe kobiety były obserwowane do chwili wystąpienia Parkinsona, śmierci bądź zakończenia badania. W sumie do analizy włączono 77713 kobiet co stanowiło 1039000 osbo-lat obserwacji. Jednocześnie z informacjami o spożyciu kofeiny były gromadzone informacje na temat stosowania HTZ, dzietności, wieku w którym wystąpiła menopauza, typu menopauzy (naturalna/jatrogenna) oraz palenia papierosów i picia alkoholu. Od 1978 roku zbierano informacje o rodzaju HTZ.
Jako wyznacznik toczącego się procesu autoimmunologicznego, oceniano reakcję na kurację dożylnymi immunoglobulinami u 34 pacjentów i porównywano z ciężkością choroby. Wraz ze wzrostem długości trwania choroby osłabienie siły mięśniowej oraz niepełnosprawność stopniowo narastały oraz a amplituda potencjału ruchowego istotnie malała. Ilość miejsc bloku przewodzenia była istotnie większa u pacjentów chorujących powyżej 10 lat w porównaniu do tych którzy chorowali poniżej 10 lat. Halpa-majoitus Ormianka okropna pewnie stwierdza blaszane portfele.